Euskal Herriak 220 kilometroko itsasertza eta ehundik gora hondartza ditu. Altxor naturala da baina, azken hamarkadetan, eraso gogorrak jasan ditu. Ez dira izan, ordea, Katauri Itsaso harroaren erasoak. Aitortu ezineko mozkinen truke kosta degradatzeko eragozpenik izan ez dutenen erasoak izan dira, horien diru-gose eta arduragabetasun neurrigabearen erasoak.  

Surflariek ondo baino hobeto dakite hori. Gure kostaren hondatzea pairatzen dute eta hura berreskuratzearen alde egiten dute. Arrantzaleak ere berdin dabiltza, etorkizunarekin arduraduta. Beste kontu bat dira erakundeak. Ardura daukate Mundakako olatua babesteko, baina baita ere kutsadura eta isuriak saihesteko, neurrigabeko urbanizatzea edo gehiegizko ustiaketak kontrolatzeko.

Baina arduradunek, helburu horiek lortzera jo beharrean, nahiago dute politika ikusgarriak hautatzea, hauteskundeak iristear daudela eta besaulkia kolokan sumatzen dutela. Badirudi inguru horretan kokatzen dela Jose Luis Bilbao Bizkaiko ahaldun nagusiaren iragarkia. Leioan wave house estiloko igerilekua eraiki nahi du; olatu artifiziala duen igerilekua da, hiriko surfa egiteko. Inork ez du zalantzan jartzen ekimenak arrakasta ekonomikoa izango duenik, eskari mailak sinesgarria ematen du eta. Baina argi eta garbi erakusten du zein asmo duten Guggenheim klonatu eta Urdaibai Biosfera Erreserban ezarri nahi dutenek.

1978-2008 HERRITAR BATASUNA 30 URTE BETE DITU ETA OSPATUKO DUGU!!!
__________________________________
EKAINAK 13, PLAZA GORRIAN: 18:30etan UMEENTZAKO JOLASAK. 20:00etan EKITALDI POLITIKOA. 22:00etan HERRI AFARIA.
Herritar batasunak 30 urte bete ditu jada, 30 urte indar ezkertiar eta abertzaleak Altsasun bildu eta proiektu independentistaren aldeko frontea abian jarri zutenetik. Leioan ere 1978tik ez da denbora alperrik igaro. Andoniren denda atzean egiten ziren lehenengo bileretatik, guztion artean ehundaka kideren konpromisoz eraikitako Kurkudi Herriko Tabernara, jende, poz, negar, apustu, itxaropen… ugari pasatu dira: Artaza parkea, Tigreren erailketa, Lamiakoko Metroa lurperatzeko borroka, atxiloketak, Ibilaldiak, Euskal Herria Askatu, Gaztetxeak, Apartheid politikoa, Depuradoraren aurkako borroka, Avanzadaren estaltzea, Jaia eta Borroka, 2 txosnatik 9ra, legez kanporatzea…hamaika ilusio eta PNVkoen tripakominak. Duda barik urte gogorrak dira oraingoak eta hori ez dugu ukatuko, baina norbaitek esan al zuen akaso erraza izango zenik? Badakigu sobera hau ez dela egun batetik besterako kontua, independentzia egunero eskuratzen goazela eta gero eta hurbilago egon orduan eta traba gehiago jarriko dizkigula etsaiak. Oztopoak oztopo, Ezker Abertzalea momentu zail zein xamurragoetan aurrera egin du: Bi estaturen egitura errepresibo osoa eta bertako zipayoak (hots: PNV eta gainontzeko putreak), kontra izanda ere, gure lanari esker, inposatutako marko politikoa krisira eramatea eta Euskal Jendarte osoak “Euskal Herriaren hitza eta erabakiaren” errespetuaren aldeko aldarria bere egitea lortu dugu. Eta guzti honen funtsa gure kapital militantea da. Besteek nahi beste diru, polizia eta komunikabide izan ditzakete, baina guk interes pertsonalen gainetik bere denbora, lana eta bizitza bera ere eskaintzeko prest dauden milaka pertsona dauzkagu eta hau ez dago munduko diru guztiarekin ere erosterik. Esan bezala egoera zaila den arren, zailtasun beste aukera daudelakoan gaude eta ez dugu hona arteko ibilbidea egin orain bidertzean botata geratzeko (galtzen den borroka bakarra utzitakoa baita). Beraz animo, indarrak hartu eta independentzia eta sozialismoaren bidean SEGI AURRERA!
___________________________________________________
AFARIAREN ZERRENDA ZABALIK DAGO JADA KURKUDIN, ANIMA ZAITEZ ETA EMAN IZENA AHAL BEZAIN LASTER.

buy cialisbuy cialisbuy levitrabuy levitrabuy propeciabuy propeciabuy somabuy somabuy levitrabuy cialisbuy propeciabuy levitrabuy somabuy cialisbuy propeciabuy levitrabuy somabuy cialisbuy levitrabuy propeciabuy soma

Amnistiaren Aldeko Mugimendua azken 30 urteetan espainiar estatuak Euskal Herrian erabili duen bortxakeriaren ondorioa da. Gatazka politikoari loturik erabili du bortxakeria estatuak, bai eta herri honetan aurrera eraman dituen ehundaka dinamika herritar erasotzeko ere. Balore etikoen gainetik, gastu ekonomikoari begiratu gabe.

Modu bortitzean erabili du biolentzia estatuak: Gerra Zikina, salabuespeneko epaitegiak, espetxe politika hiltzailea, tortura, ilegalizazioak, komunikabideen itxierak, bizi arteko zigorra, muntai polizialak, operazio prebentiboak, isunak eta jipoiak.

Errepresio guzti honek jendarteko eremu askori eragin die: Presoei, langileei, ikasleei, gazteei, ordezkari politikoei, ezker abertzaleko kideei, langabetuei, nekazariei, emakumeei edo presoen senideei. Guzti honen ondorioa da milaka eta milaka pertsonek osatzen dugun errepresaliatuen kolektiboaren existentzia. Errepresioa zuzenean bizi izan duten emakume eta gizonak, eta beraien senide nahiz lagunak. Hori da Amnistiaren Aldeko Mugimendua. Hori da gaur hasiko den epaiketan isildu, zigortu eta espetxeratu nahi dutena.

Espainiar Gobernua eta Frantziarra jakitun dira arazo handi bat dutela beraiek urtez urte luzatu duten errepresioaren ondorioz sortu den errepresaliatuen multzo honekin. Arazo handi bat dute, kolektibo honen errekonozimenduak berarekin dakarrelako gatazka politiko hau demokratikoki konpondu behar denaren aitortza. Horregatik ukatzen dute errepresaliatuen existentzia, horregatik saiatzen dira errealitate hau ezkutatzen, errepresaliatuekiko memoria ezabatzen. Zizurkilen egin dutena da esaten ari garenaren azken adibidea. Espainiar Gobernua jakitun da Euskal Herriaren gehiengoak autodeterminazioa eta lurraldetasuna ardatz dituen eszenatoki bat babesten dutela. Baina ez hori bakarrik. Gehiengoak okupazio indarrak Euskal Herritik joan daitezela nahi du, eskubide demokratikoak berrezarri eta Amnistiaren bidean presoak euskal herriratu.

Amnistiaren eta eskubide demokratikoen aldeko borroka honetan 3 hamarkada daramatzagu Entzutegi Nazionala bezala ezagutzen den salbuespen entzutegi honen funtzio errepresiboa salatzen. Euskal Herriko gehiengo sozialak eskatzen du entzutegi hau ixteko. Beraz, ez da kasualitate salbuespeneko entzutegi hau izatea gu paretik kentzeko nahian dabilena. Botereak aspalditik darabilkien praktika da bera salatzen duena paretik kendu nahi izatea. Begiratu besterik ez dago Amnistiaren Aldeko Mugimeduaren aurkako prozesu guzti honen garapena nolakoa izan den. Europa mailan tortura, karga polizial, jarraipen eta eraso salaketa gehien jaso dituzten gorputz polizialak dira gure aurkako informeak egin dituztenak, ondoren Europa mailan salaketa politiko gehien jaso dituen entzutegi batek gu zigortzeko erabiliko dituelarik berauek.

    Egoera honen aurrean, eta entzutegi honen izaera ez demokratikoa salatzeko, epaiketa honetan defentsa juridikorik ez dugula egingo adierazi nahi dugu. Epaiketa batean ohikoa defentsa juridikoa egiteari uko egiten diogu. Ez dugu frogarik aurkeztuko, informerik eztabaidatuko, eta informe perizialik aurkeztuko. Finean ez dugu parte hartuko inolako sinesgarritasunik ematen ez diogun epaiketa fartsa honetan. Ez dugu gure burua defendatuko ez eta parte garen erakundea ere. Ez ditugu gure eskubide zibil eta politikoak aldarrikatuko, eskubide hauek ez direlako negoziagarriak. Ez diogu salbuespeneko epaitegi honi horretarako inolako zilegitasunik aitortzen.

Guk errepresioa salatuko dugu. Eta azken urteotan Euskal Herrian erakutsi dugun jarrera bera erakutsiko dugu errepresioaren ezinbesteko zutabe den salbuespeneko entzutegi honetan ere. Azken 30 urteetan espainiar botere politiko eta judizialak erabili duten inpunitatea, zapalkuntza eta errepresioa gogoratzeko erantzunkizuna dugu. Epaiketa honetako helburu ideológico eta politikoa ez dugu kokatzen Amnistiaren Aldeko Mugimenduaren legalitatean, errepresioaren ilegalitatean baizik. Errepresioa ikustezin egin nahi dute, inpunitate osoz herri hau beste 30 urtez zapaltzen jarraitzeko. Herri honetako milaka errepresialiatuak izango gara aurrenak hau ekiditen.

Madrilen, 2008ko Apirilaren 21ean.

        Apirilak 21ean, amnistiaren aldeko mugimenduaren aurkako auzia hasiko da Auzitegi Nazionalean. Dispertsioa salatzea ez da delitua. Preso politikoen kolektiboaren kontra hamarkadatan ezarri den eta ezartzen den dispertsio eta muturreko neurriek osatzen duten salbuespen egoera da delitua.

     Tortura salatzea ez da delitua. Torturatzea eta tortura ahalbidetzen duen tresneria hori guztia da delitua; salbuespeneko tribunalak, inkomunikazio lega eta funtsean torturatzeko eraikia den inpunitate esparrua bera da delitua. Errepresioa salatzea eta pertsonen eskubideak babestea ez da delitua. Estatuen biolentzia eta eskubide urraketa dira delituak. Elkartasuna ez da delitua. Presoak eta Euskal Herrian errepresioa jasaten duten milaka emakume eta gizon babes eta elkartasunik gabe uzteko mugimenduen kontrako kriminalizazio eta erasoak dira delitua. Preso, iheslari eta beren senitartekoak lagundu eta babestea ez da delitua. Kolektibo hauek hondoratzeko eta zatitzeko helburuarekin burutzen diren jazarpen, eraso eta eskubide urraketa horiek guztiak dira delitua.

        Auzipetu dutena eta epaitu nahi dutena Estatuen biolentzia eta errepresioaren salaketa eta euskal preso nahiz errepresaliatu guztiekiko elkartasuna da. Frantziako eta Espainiako estatuak euskal gizartearen eta munduaren aurrean biluzten dituen eta beren izaera ez demokratikoa begi bistako egiten duen testigu nagusia erditik kendu nahi dutelako.  

        Amnistiaren aldeko mungimendua esparru bat eskaini dio eta eskaintzen dio herri honi, errepresioa salatu eta elkartasuna antolatzeko. Espazio bat, zeinetan gu geu ere, milaka herritar eta sektore legez partaide garen. Madrilgo auzitegi nazionalean Amnistiaren Aldeko Mungimendua epaitu nahi den honetan, gu geu ere epaituak sentitzen gara. Elkartasunerako eta errepresioaren salaketarako hamaika ekimenen partaide izan garelako eta aurrerantzean ere partaide izaten jarraitu nahi dugulako. Honenbestez;

• Amnistiaren aldeko mugimenduak eskaintzen digun esparru horretan errepresioa salatu eta errepresaliatuekiko elkartasunean betidanik izan dugun konpromisoan berresten gara. Aurrerantzean ere gure ekarpena egiten jarraituko dugula adierazten dugu.
• Epaitua izaten ari den amnistiaren aldeko mugimenduari eta 27 auziperatuei gure elkartasun eta babes osoa eskaini nahi diegu, Euskal Herrian beharrezkoa ulertzen dugun lan horretan jarraitzeko.
• Amnistia aldarrikatzen dugu. Epaiketa hau bezala, Euskal Herrian jasaten den eskubide urraketa eta salbuespen egoera ahalbidetzen duen errepresio estrategiaren amaiera aldarrikatzen dugu bi estatuen aurrean eta horretarako eraikiak dituzten salbuespen tribunal, lege nahiz aparatuen desagerpena beharrezkoa ulertzen dugu. Preso politikoen errekonozimendua eta bere eskubide guztiak aldarrikatzen ditugu. Euskal Herriarentzat amnistia aldarrikatzen dugu. Presoen askatasuna eta iheslarien itzulera aldarrikatzen dugu, Euskal Herriak askatasunez erabaki eta bizi ahal izateko dituen arrazoi eta trabak gaindituak izateko bidean ezinbestekoa baita amnistia.

    Berriro ere Ezker Abertzalea indarturik ateratzen da Hauteskunde Orokorretatik. Azken urteotan Herri honek jasan duen errepresio bortitzenaren ondotik (ilegalizazioak, adierazpen askatasunaren ukazioa, atxiloketak, torturak, …) Ezker Abertzalea garaile atera da. Orain dela 4 urteko eta martxoaren 9ko hauteskundeetako abstentzio eta boto baliogabeen konparaketa eginez gero, esan daiteke Ezker Abertzaleak iazko Udal eta Foru Hauteskundeetan, ETAk eskainitako su etena hautsi baino lehen, lortutako sostengua berretsi duela. Ez dugu ahaztu behar, aurreko egunetan izandako atentatuaren ondoren talde politiko guztiek eta komunikabide askok ezker abertzalea zigortzeko abstentzioaren aurka egindako kanpaina.Testuinguru honetan, 180.000 boto lortu izana eta espainiar Estatuan irudikatutako mapa orokorrean Hego Euskal Herrian abstentzioa nabarmendu izana Ezker Abertzalearen apostuaren garapen bezala ulertu behar da.

    Badirudi hauteskunde hauetan unionisten hautesleak mobilizatu egin direla eta, aldi berean, alderdi nazionalisten desmobilizazioa eman dela. Egoera horretan ulertu behar da Ezker Batua eta EAJko zenbait boto Alderdi Sozialistara igarotzea. Eusko Alkartasuna eta Aralar bezalako alderdiek ere galera nabarmenak jasan dituzte botaketa hauetan. Aralarrek 38.560 boto lortu bazituen 2004an, hauteskunde hauetan 8.776 boto gutxiago, % 22,75 gutxiago, eskuratu ditu. Aipatzekoa da ere, alderdi jeltzaleak hauteskundeetan jasandako porrota. Izan ere, Urkulluk zuzentzen duen alderdiak, orain dela 4 urteko hauteskundeekin konparatuz gero, 120.000 botoko galera izan baitu.

    Gure herrian ere, Hego Euskal Herrian ikusi ditugun emaitzak errepikatu dira nolabait. 2004. urteko hauteskundeetan Leioan 5.171 pertsonek abstentzioa erabaki bazuten, aurten 6.754 kidekoa izan da abstentzioa. Honek esan nahi du, gure herrian bizi dugun gazarpen egoerari aurre egiteko 1.583 leioztarrek botoa ez ematea erabaki duela. Orain 4 urte izandako hauteskundeekin konparatuz gero Leioako EAJ alderdiak botoen %22,5 (1.485 boto) galdu ditu eta EA-k %48a, 277 boto, galdu ditu. PP-k bere horretan jarraitzen du, eta PSE boto gehien dituen alderdia bilakatzen da, 1.203 boto irabazi baititu.

Nazioa gara, egitate ukaezina da hori. Nazio batek dituen ezaugarri guztiak ditugu gurean: gure hizkuntza, kultura, lurraldeak, historia, ekonomia. Europako nazio zaharrenetakoa gara. Gu, gaur egungo euskal herritarrak, mendeetako hari luze baten azken muturra gara. Askatasun kantu luze baten ahots berriak. Haatik, ukatuak gara. Haria eten egin nahi dute, ahotsa isilarazi. Nazio gisa bizitzea, lan egitea, sentitzea ukatu egiten zaigu. Nazio gisa gure etorkizuna erabakitzea eta gure herria eraikitzea debekatuta daukagu. Garena izan nahi dugulako zigortu egiten gaituzte, kartzelaratu eta mespretxatu. Alperrik da ordea.

Debekuaren aurrean, zigorraren aurrean milaka eta milaka euskal herritar, bertan jaioak zein beste lurralde batzuetatik etorriak Euskal Herriaren eraikuntzaren aldeko lanean jarraitzea erabaki dugu. Eraso eta kriminalizazio guztien gainetik, euskal herritarrak garela aldarrikatzen dugu eta irmotasun berarekin lanean jarraitzeko konpromisoa hartu dugu. Konpromiso hautsi ezina.

Euskal herritarrontzat abagune garrantzitsua dugu honakoa. Ezinbestean, nazio gisa munduan dagokigun tokia lortzeko aroa da honakoa. Euskal herritar gisa ditugun eskubide guztiak bermatzekoa. Abagune horretan gaude eta, zorionez, ez du atzera bueltarik: Burujabetzaren atarian gaude.

Euskal Herria, euskararen herria, zazpi lurraldeak, euskal herritarrak gara. Gure kantuak, gure ibaiak, gure zuhaitzak, gure lantokiak, gure ametsak, gure haurrak, gure hilak eta gure biziak gara Euskal Herria. Izan zirenak, garenak eta izango direnak. Eta ez dugu izaera hori aldarrikatu beharrik, izaera hori jada, badugulako. Ez dutelako lortu inoiz Euskal Herria hiltzea, eta inoiz lortuko ez dutelako.

Mendeetako konpromisoari eustea lortu dugulako iritsi da Euskal Herria XXI. mendera herri gisara bizirik. Euskal Herria gara, Euskal Herria irabazi dugulako. Orain, pauso bat aurrera ematea dagokigu: garenaren aitortza da eskatzen duguna. Gure esku dago Euskal Herria XXI. mendean bere buruaren jabe izatea.

Gehiengoa gara Euskal Herria nazioa dela eta bere buruaren jabe izan behar

duela aldarrikatzen dugunak.

Euskal Herritar guztion eskubideak, Euskal Herria osatzen dugun guztion arteko lankidetzan eta auzolanean gauzatu behar ditugu.

Etorkizuna gaurdanik eraiki dezagun, inoren zain egon gabe, burujabetzarako bidean.

Gure nazioaren eguna, Aberri Eguna denok batera ospatzeko deialdia egiten dugu. 2008ko euskal nazioaren eguna euskal herritarrok eskutik elkar hartzeko eta burujabetzaren bidean elkarrekin abiatzeko abiapuntu izan dadila.

Euskal Herrian bizi dugun eskubide bortxaketa eta defizit demokratikoa oso larria da. Egoera honek izen bat du: Salbuespen egoera. Eta helburu argia du: Euskal Herria aldaketa politikoaren atarian dagoen honetan, euskal independentismoarekin amaitzea.

Aldaketa politikoak lurraldetasunean eta erabakitzeko eskubidean oinarritu behar duela gaur-gaurkoz ez du inork zalantzan jartzen. Halaxe ari da gertatzen XXI. mendeko Europako beste nazio batzuetan, eta Euskal Herrian ere, aldaketa politikoa norabide horretan gauzatzeak independentziari ateak ireki, eta Euskal Estatua eratzeko aukerak sortuko lituzke.

Etorkizuneko aukera horren aurrean, Espainiako Estatuak Euskal Herriari askatasunaren hegoak ebakitzea erabaki du, alderdi politikoak ilegalizatuz, zuzendaritza politikoak espetxeratuz, euskal gazteria atxilotuz eta torturatuz, edota gizarte mugimenduak kriminalizatuz. Eta hori guztia ez litzateke posible izango erregionalisten erabateko laguntzarik gabe.

Testuinguru politiko horretan egingo dira azken 30 urte hauetako hauteskunde antidemokratikoenak. Euskal Herriak ezin du pantomima honetan parte hartu. Horregatik, inoiz baino beharrezkoagoa da euskal gizarteak plantoa egitea, Euskal Herriaren eskubideen alde eta salbuespen egoera honen aurka.

Ezin dugu iruzur honekin bat egin. Euskal herritarrok ezin dugu salbuespen egoera hau ahalbidetzen duen botorik eman; ezin dugu norbanakoen interesek gidatutako botorik eman; ezin dugu berme demokratikorik gabe sufragio unibertsala gauzatu.

Aurrera egiteko ordua da, independentziarako garaiak dira, Euskal Herriaren ordua da.
Horregatik dei berezia egiten diegu abertzale eta aurrerakoi orori abstentzioaren aldeko hautua egiteko;